MOR BENİZLİ LEYLAK

Düşmesin diye kaldırdım başımı,
Mevsim gelince dinletemedim 
Eridi türkülerime şu dağların karı,
Aktı yüzüme doğru gözyaşı

İçerde karmakarışık notalar
Hepsi ayrı telden hüzzam çalar
Neye yorsam küs müsün?
Bir ’’Off’’ la bak yine viran buralar

Adın duyar gibi oldum 
Son/u noktalı bir ayrılık namesinde
Benzi mor bir leylak gibi soldum
Ya susuz toprakların duası kime?

Döktüğüm yaşlarla besledim köklerimi
Yetmedi, yine de senden tek damla düşmedi
Artık kalem tutamayan ellerine o da mı çok geldi?
Anladım gönül tellerin titremedi

Hikayenin sonu; ben sevdim o sevemedi...
Anlamak lazım zaten her seven sevilmedi.
Ellerimde açarsa bambaşkgüzellikte bir çiçek
Ona bakma yerde solan senindi.

                                            
                                                                  
                                                                 Keziban ÜLKER


Yorumlar

Popüler Yayınlar